Mineralen

Gepubliceerd op 26 mei 2026 om 11:56

Mineralen zijn onmisbare bouwstoffen voor het menselijk lichaam en spelen een belangrijke rol bij vrijwel alle lichaamsprocessen. 

Vitaminen, mineralen, sporenelementen en vetzuren zijn allemaal opgebouwd uit elementen. Elk element dat in de aarde voorkomt heeft een atoomnummer wat terug te vinden is in het periodiek systeem, ontworpen door de Russische chemicus Dmitri Mendelejev (1834-1907). Hij klasseerde ze naar oplopend atoomgewicht, waardoor er een bepaalde volgorde ontstond. Daarna groepeerde hij ze op basis van chemische hoedanigheid, dus elementen met overeenkomstige eigenschappen plaatste hij bij elkaar. 

Zo ontstond er een bord met vlakken, sommige door elementen bezet en andere nog niet. Hij kende het systeem een wetmatigheid toe, waardoor hij de eigenschappen van nog niet ontdekte elementen kon voorspellen. De buitengewone exactheid hiervan bleek toen er een nieuw element ontdekt werd.
In de natuur komen 92 elementen voor, althans er zijn er 92 bekend. Elementen vormen de basis van wel 4200 mineralen. Mineralen bestaan eigenlijk uit combinaties van diverse elementen. Zo kunnen er dus meerdere vormen van een element zijn.

Het menselijk lichaam bestaat voor 4% uit mineralen.

Voor iemand van 70 kg is dat dus 2,8 kg aan mineralen.
Mineralen zijn heel erg belangrijk voor heel veel processen in het lichaam. Als er geen mineralen zouden zijn, zou je niet kunnen leven.
Mineralen zijn nodig voor de aanmaak van vitamines, antioxidanten, hormonen en de vetstofwisseling én eiwitten, aminozuren en enzymen.

Hierdoor spelen ze een belangrijke rol bij het ontgiften[1] van het lichaam.

Een tekort aan antioxidanten kan weefselschade opleveren. Wanneer ontgifting te veel gestimuleerd wordt, kunnen er ‘ontgiftingsverschijnselen’ optreden zoals hoofdpijn, emotionele problemen, veel plassen, diarree, obstipatie etc. Dit is een teken dat het lichaam de vrijgekomen toxines niet optimaal kan verwerken. De verschijnselen moeten van tijdelijke aard zijn, anders moet er o.a. naar dosering gekeken worden. Zet men de mineralen in de juiste combinatie en dosering in, dan zou zo’n sterke reactie niet voor moeten komen. Daarom beginnen we altijd met een lage dosering.

[1] Ontgiften: afvoeren van toxines die belastend zijn voor het lichaam.

Mineralen kunnen niet door het lichaam worden aangemaakt en moeten we dus tot ons krijgen via voeding. 
Hoe weet je nu of je een tekort hebt aan bepaalde mineralen? Dat is best lastig. Los van de testmethodes zijn veel klachten nogal vaak voorkomend; moeheid kan door tekorten van diverse mineralen ontstaan. Een droge huid net zo. En daarmee komen we bij het allerbelangrijkste van mineralen;

Mineralen zijn synergetisch bij heel veel lichaamsprocessen.

Dat betekent dat ze elkaar versterken, elkaars functie ondersteunen én lichaamsprocessen activeren. Ze maken lichaamsprocessen mogelijk die ze alleen niet kunnen activeren.
Maar ze kunnen ook een werking remmen of zelfs blokkeren.

Magnesium, calcium en Vitamine D
Zo is Magnesium cruciaal voor het activeren van Vitamine D in de lever en nieren. Hierdoor kan het lichaam calcium beter opnemen. Zink is nodig om koper zijn werking te laten doen als antioxidant, maar te veel zink kan koper juist belemmeren. En dat is dus lastig bij het aanvullen van je ‘mineralenvoorraad’ via supplementen of voeding. Er moet eerst getest worden wat je lichaam nodig heeft en dan welke mineralen deze tekorten kunnen aanvullen. Je kunt bijvoorbeeld een tekort hebben aan calcium, maar als dit komt door een tekort aan een ander mineraal, dan is het van belang dat mineraal eerst aan te vullen. Je test dan eerst uit welk mineraal er nodig is (behalve calcium). Omdat mineralen van elkaar afhankelijk zijn voor hun werking kan het zomaar zijn dat je silicium nodig hebt, want dat mineraal maakt het calcium mogelijk om calcium in de botten op te slaan. Is silicium er niet, dan kan calcium op andere plekken in het lichaam opgeslagen worden, zoals de aderwand of gewrichten.

Hoe komen we aan tekorten? Alcohol, roken, vapen, stress, toxische belasting met zware metalen, medicatie zoals steroïden en antidepressiva, bewerkte niet-biologische voeding zijn een aantal voorbeelden.

Silicium is hét mineraal dat de werking van andere mineralen mogelijk maakt.

Nu we weten dat mineralen elkaar nodig hebben om hun werking te kunnen uitvoeren, kan gezegd worden dat Silicium hét basismineraal is. Een tekort aan Silicium kan leiden tot een tekort aan andere mineralen.

Een goede kennis van de mineralen en hun synergetische werking is dus van belang.

Meer aandacht voor tekorten aan mineralen kan veel mensen met lichamelijke klachten helpen. Het draagt preventief bij aan een goede gezondheid en vergroot het bewustzijn over het belang van een gezonde mineralenbalans in het lichaam. Bij klachten zou er vaker eerst gekeken mogen worden naar mogelijke mineraaltekorten en naar manieren om deze weer op peil te brengen. Gelukkig zijn er steeds meer professionals die hierbij kunnen ondersteunen.

 

 

 

Bron:
De synergie tussen mineralen en belangrijke lichaamsprocessen, Elisabeth Louise Hutjes, 2017.Vitaminen en Mineralen Spiegels van de Ziel, Truus Hartsink & André Schaap, deel 2, 2010.